ARADAKİ YALNIZLIK
Kimse bir başkasının hayatını yaşayamıyor
Hayatını yaşamak şöyle dursun
Dindiremiyor bile acısını
Her gönül kendi içine kapanık
Kim kilitlemiş neden karanlık
Bir bilen yok.
Neden bütün dertler yalnız çekilir
Ya da neden
Neden yalnızken çöker yüreğine
Neden bu kadar kalleştir acılar
Neden en zayıf anında gelir
Savunmasız yakalar
Neden insan hep erken yaşlanır
Neden hazırlıksız yakalanır
Yalnız başlayan yolculuk
Neden hep yalnız biter
Ama nedendir
Yalnızlıktan gelip yalnızlığa gidişimiz
Daha da acısı, aradaki yalnızlığımız.
YETMEZ OLUR
An gelir yetmez olur
Ev yetmez
İş yetmez
Yol yetmez olur.
An gelir bir ses duyarsın
Arkana döner
Bir yabancı görürsün
Benzettim galiba
Veya hiç bir şey.
An gelir yalnızlık yetmez
Kimse derdini anlamaz
Konuşsan dinlemez
Dinlesen duymazsın.
An gelir geriye umut kalır
An gelir gelecek gerçek olur
An gelir umut gerçek olur.
SORMA
Sorma benden
Kelebeklerin, çiçeklerin
Kaderini sorma.
Neden deme bana
Çaresiz karanlıkları gösterme.
Anlatma ne olur
Ne olur çarem yoksa.
Benden bilme ne olur
Sararan çimenlerin sonunu
Benden bilme ne olur
Gidip de dönmeyenin sonunu.
Mustafa Şekip Tunç’un İnsan AnlayışıMustafa Şekip Tunç (1886-1958) Ülkemizin yetiştirdiği önemli ve öncü düşünürlerimizden birisidir. Türkiye’de “Sosyal Bilimler” ve “Felsefe”nin kurumsallaşması ve yerli bir boyut kazanması için bir ömür boyu gayret sarfetmiştir.
Türkçenin bir bilim ve tefekkür dili olabilmesi için sürekli yenilenen ve gelişen bir dil anlayışını benimsemiştir. Bu anlamda hiç bir zaman doğmatizme sapmadan dilin kendi mecrasında akmasını ve yapay müdahalelerden korunmasını doğru bir yaklaşım olarak benimsemiştir. Çünkü ona göre hayat daima ileriye doğru akan bir nehir gibidir. Önüne yapay engeller koyarsanız biriktirdiği enerjiyle bunları da yıkıp geçer. Bu gerekçelerle O, dilin doğal evrimi içerisinde tazelenmesinden, yenilenmesinden ve gelişmesinden yana olmuştur. Bu tutum ideolojik olmaktan çok hayatla bütünleşmiş, sorumlu bir aydının tutumudur.
Mustafa Şekip, Kurtuluş Savaşı yıllarında Darülfünun’da bir yandan Psikoloji ve Felsefe Müderrisliği yaparken bir yandan da Dergah mecmuasında Bergsoncu bir felsefi tavır alışla bir umut felsefesi geliştirmeye çalışmıştır. Bu umut felsefesinin esası; hayatın madde karşısında önceden tayin ve determine edilemezliği ve imkanlara gebe olması fikri üzerine oturmaktadır. Böylece hayat, ruh ve cemiyet olayları daima imkanlar barındırmakta ve gelecek bu günden mekanik olarak tüketilememektedir. Bu fikirler milli mücadele atmosferi içerisinde, ruhun maddeye indirgenemezliği ve ondan karmaşık ve üstün olması gibi duygu ve düşünceleri besleyerek; milli bir manevi kahramanın etrafında kenetlenmeyi hazırlamıştır.
Bu fikirleri ileride derinleştirmek ümidiyle Mustafa Şekip’in felsefesine bir giriş olmak üzere onun felsefesinin özünü teşkil eden “insan anlayışı” hakkında bir yazımı ilişikte bulabilirsiniz.
Albert Camus ve Yunus Emre’de Absurt
Merhaba, İlişikte Yunus Emre ve Albert Camus’yü “saçma” ve “başkaldırı” kavramları ekseninde irdeleyen bir makalemi bulacaksınız.
Bergsonculuğun Türkiye’ye Girişi İlişikteki makale Bergson felsefesi’nin Türkiye’ye Girişi’ni konu alıyor meraklısına duyurulur.
Merhaba, sayfama hoşgeldiniz. Pek genel istek üzerine olmasa da bazı arkadaşların teşvik, himaye ve yönlendirmeleriyle sanal aleme adım atmış bulunuyoruz. Bir reyting kaygımız bulunmamasına rağmen bizi takip etmek isteyenlere ileride sürprizlerimiz olacaktır. Tekrar görüşmek ümidiyle sağlıcakla kalın.
Nisan 18, 2008 
Nisan 18, 2008 
Nisan 18, 2008 
